Toezine

Wekelijkse verdieping voor professionals in toezicht, handhaving en inspectie

Bezig met laden...
Inspectie onder de loep: Waterschap Scheldestromen

Adri Louwerse (links) op inspectie. Fotografie Tamar Sleven.

Inspectie onder de loep: Waterschap Scheldestromen

Het water is altijd dichtbij in Waterschap Scheldestromen, dat de hele provincie Zeeland omvat. Dijken beschermen inwoners van de provincie tegen het water. Maar wie houdt de dijken in de gaten? In deze editie van ‘Inspectie onder de loep’ vertelt dijkinspecteur Adri Louwerse over zijn werk.

Wat houdt het werk van een dijkinspecteur in?

“Samen met een collega draag ik zorg over een deel van de zeeweringen in ons Waterschap Scheldestromen. Dat betekent dat ik tijdens mijn werk continu de dijk in de gaten houd. De kleinste verandering kan al van belang zijn. Een scherp oog is dus heel belangrijk. Ik vind het inspectiewerk fantastisch en ga iedere dag met plezier naar mijn werk. Ik doe het inmiddels ook al negentien jaar. Mijn huis staat in het gebied dat deze dijk beschermt, dat maakt het extra bijzonder. Ik ken het gebied op mijn duimpje. Mij ontgaat vrijwel niets.”
“Per dag inspecteer ik 30 á 40 kilometer dijk.”

Hoe breng je de werkdagen door?

“Niet banjerend over een dijk, zoals je misschien zou denken. Het grootste deel van de tijd zit ik in de auto en rijd ik langs en op de dijk. Mijn route ligt voor een deel op de gewone weg, maar ik rijd vooral veel op het strand. Vanaf daar heb je het beste zicht op de dijk én kun je de zeeweringen in het water zien. Golfbrekers bijvoorbeeld. En natuurlijk stap ik ook regelmatig uit om van dichtbij te inspecteren. Mijn werkgebied is ongeveer 80 kilometer lang, vanaf het Veerse Meer langs de kust tot aan de kerncentrale bij Borssele. Een te groot gebied om in één dag te inspecteren. Per dag inspecteer ik 30 á 40 kilometer dijk. Sommige stukken zijn wat kwetsbaarder, dus die bezoek ik vaker. Andere delen juist minder.”

Adri Louwerse (bron: Watersnoodmuseum)

Wat kan er zoal mis zijn met een dijk?

“Grote basaltstenen in het water worden hier veel gebruikt als zeewering. De combinatie van zon en zout water zorgt ervoor dat die stenen regelmatig kapotgaan. Zonnebranders noemen we dat. Om ervoor te zorgen dat het water daar niet alsnog een weg doorheen vindt, moeten we die stenen repareren. Ook houten palen die dienen als golfbreker komen weleens los. Die plaatsen we dan opnieuw in de grond. Tijdens en na een storm moet ik sowieso op scherp staan, want dan is de dijk het kwetsbaarst. Echt gevaarlijk wordt het als er gaten in de dijk zitten. Gelukkig kom ik die niet heel vaak tegen. Maar als ik er eentje zie, moet ik direct in actie komen.”

Hoe grijp je in als er schade aan een dijk is?

“Allereerst maak ik daarvan melding bij het waterschap. Daar heb ik een schade-app voor op mijn iPad. Als het lichte schade is, blijft het bij die melding. Maar als ik denk dat het urgent is, neem ik direct contact op met de opzichter van het waterschap. Samen voeren we dan een intensieve controle uit. Als daaruit blijkt dat de schade inderdaad spoed vereist, schakelen we een aannemer in die de dijk komt repareren. Kleine reparaties doe ik zelf. Daarvoor heb ik gereedschap bij me in de auto. Dat gebeurt ongeveer eens per maand. Echt grote schades komen gelukkig maar een paar keer per jaar voor.”

“Kleine reparaties doe ik zelf. Daarvoor heb ik gereedschap bij me in de auto.”

Wat zou er gebeuren als jouw functie niet meer zou bestaan?

“Misschien niet morgen, maar wel op relatief korte termijn zou er dan een probleem ontstaan. Als je namelijk gaten in een dijk laat zitten, kan er bij hoogwater dijkzand wegspoelen. Uiteindelijk kan de dijk daardoor inzakken en is het achterland heel kwetsbaar voor overstromingen. Een gat moet daarom direct worden gevuld. Zeker met de stijgende zeespiegel in het achterhoofd is het van groot belang om niet alleen deze, maar alle dijken in Nederland heel goed in de gaten te houden.”
Adri Louwerse aan het werk (bron: Watersnoodmuseum)